2947. kulió
Thayer's Greek Lexicon
STRONGS NT 2947: κυλίω

κυλίω: (for κυλινδω more common in earlier writings), to roll; passive imperfect 3 person singular ἐκυλίετο; to be rolled, to wallow: Mark 9:20. ((Aristotle, h. a. 5, 19, 18, etc.; Dionysius Halicarnassus; the Sept.); Polybius 26, 10, 16; Aelian n. a. 7, 33; Epictetus diss. 4, 11, 29.) (Compare: ἀνακυλίω, αποκυλιω(, προσκυλίω.)

Forms and Transliterations
εκυλιετο εκυλίετο ἐκυλίετο εκύλισαν κυλίει κυλίεται κυλιομένη κυλίονται κυλίσατε κυλίσετε κυλισθήσεται κυλίω κυλίων ekulieto ekylieto ekylíeto
Links
Interlinear GreekInterlinear HebrewStrong's NumbersEnglishman's Greek ConcordanceEnglishman's Hebrew ConcordanceParallel Texts
2946
Top of Page
Top of Page